محققان مکانیسم کلیدی التهاب قلبی مرتبط با واکسنهای mRNA کووید-۱۹ را شناسایی کردند
طبق یک مطالعه علمی جدید، پژوهشگران موفق به کشف یک مکانیسم احتمالی پشت عارضه نادر میوکاردیت (التهاب عضله قلب) پس از تزریق واکسنهای mRNA کووید-۱۹ شدهاند. این یافته که در مسیر ارائه یک توضیح مولکولی دقیق گام مهمی است، میتواند به توسعه رویکردهای درمانی یا اصلاح واکسنها برای حفظ ایمنیزایی و همزمان کاهش این عارضه کمک کند.محققان در این تحقیق، سلولهای ایمنی ذاتی به نام ماکروفاژها را در معرض واکسن mRNA قرار دادند. مشاهده شد که این ماکروفاژها در پاسخ، شروع به ترشح مقادیر قابل توجهی از سیتوکینها (پروتئینهای سیگنالدهنده التهابی) کردند. در میان این مواد، سطح CXCL10 به طور ویژهای افزایش یافت.
سپس، زمانی که سلولهای T (از سلولهای کلیدی سیستم ایمنی اکتسابی) به محیط اضافه شدند یا در معرض مایع کشت حاوی مواد ترشحشده از ماکروفاژها قرار گرفتند، پاسخ التهابی تشدید شد. این سلولهای T مقادیر زیادی اینترفرون-گاما (IFN-γ) تولید کردند.
تحلیل نتایج نشان داد که این دو مولکول CXCL10 و IFN-γ به طور مستقیم در ایجاد آسیب قلبی نقش دارند. نکته جالب توجه این بود که زمانی که پژوهشگران این دو مسیر را مسدود کردند، بخش عمدهای از پاسخ ایمنی مطلوب و محافظتی ناشی از واکسیناسیون حفظ شد، اما در عین حال علائم مرتبط با آسیب قلبی به میزان قابل توجهی کاهش یافت.
این کشف، گامی مهم به سوی درک دقیقتر بیولوژی پشت عارضه بسیار نادر میوکاردیت مرتبط با واکسن است. میوکاردیت پس از واکسنهای mRNA کووید-۱۹ عمدتاً در نوجوانان و جوانان مذکر رخ میدهد و در اکثر قریب به اتفاق موارد با استراحت و درمانهای حمایتی به سرعت بهبود مییابد.
این پژوهش مسیرهای جدیدی برای مداخلات احتمالی باز میکند:
- توسعه درمانهای هدفمند: در صورت بروز این عارضه، هدف قرار دادن مستقیم مسیرهای CXCL10 یا IFN-γ میتواند یک گزینه درمانی باشد.
- بهبود پلتفرم واکسنهای mRNA: این دانش میتواند به اصلاح فرمولاسیون یا سیستم تحلیلی واکسنهای mRNA آینده کمک کند تا پاسخهای التهابی خاصی را تعدیل کرده، در حالی که کارایی محافظتی بالای واکسن حفظ شود.
تاریخ انتشار: ۱۴۰۴/۱۱/۱۳
